|
|
|
Koronka do Miłosierdzia Bożego Koronkę podyktował Pan Jezus św. Faustynie w Wilnie 13-14 września 1935
r. jako modlitwę na przebłaganie i uśmierzenie gniewu Bożego, za grzechy
nasze, naszych bliskich i całego świata.
„Przez nią uprosisz wszystko, jeżeli to, o co prosisz, będzie zgodne z moją
wolą."
(Dz. 1731)
„Odmawiaj nieustannie tę koronkę, której cię nauczyłem. Ktokolwiek będzie
ją odmawiał, dostąpi wielkiego miłosierdzia w godzinę śmierci. Kapłani będą
podawać grzesznikom jako ostatnią deskę ratunku; chociażby grzesznik był
najzatwardzialszy, jeżeli tylko raz zmówi tę koronkę, dostąpi łaski z
nieskończonego miłosierdzia mojego." (Dz. 687)
„Każdą duszę, która odmawiać będzie tę koronkę, bronię w godzinie śmierci
jako swej chwały. (...) Kiedy przy konającym inni odmawiają tę koronkę, uśmierza
się gniew Boży,
a miłosierdzie niezgłębione ogarnia duszę.” (Dz. 811)
Oto jak wyglądają poszczególne części
Koronki Do Miłosierdzia Bożego:
* Odmawiamy na zwykłej cząstce różańca.
Na początku:
Ojcze nasz ..., Zdrowaś Maryjo ..., Wierzę w Boga.
Na dużych paciorkach:
Ojcze przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego
Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze
i całego świata.
Na małych paciorkach:
Dla Jego bolesnej Męki, miej miłosierdzie dla nas i całego świata
Na zakończenie:
Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad
nami i nad
całym światem...(3 razy)
Na zakończenie:
" O Krwi i Wodo któraś wytrysnęła z Najświętszego Serca
Jezusowego jako zdrój Miłosierdzia dla nas - Ufamy Tobie "x3 oraz "
Jezu ufam Tobie" x3
poprzednia
strona
|
|
Święci
